Skip to Main Content
It looks like you're using Internet Explorer 11 or older. This website works best with modern browsers such as the latest versions of Chrome, Firefox, Safari, and Edge. If you continue with this browser, you may see unexpected results.

Verwijzen volgens de Leidraad voor juridische auteurs 2019

Samenvatting van de Leidraad voor juridische auteurs met voorbeelden en een aanvulling over het verwijzen naar elektronische bronnen

Algemeen

Bij verwijzing naar een regeling met citeertitel of daarmee vergelijkbare aanduiding hoeft geen melding gemaakt te worden van het Staatsblad, de Staatscourant of het Tractatenblad waarin de wet, het besluit of het verdrag is gepubliceerd. De datum en plaats van totstandkoming worden in deze gevallen nooit vermeld. De citeertitel, indien aanwezig, kan men meestal vinden in een van de slotartikelen van de regeling.

Als een regeling niet met een citeertitel kan worden aangeduid, wordt de totstandkomingsdatum van de regeling vermeld, gevolgd door een vermelding tussen haakjes van het blad waarin de regeling is gepubliceerd. Voor zover dat uit de context nog niet duidelijk is, wordt daarbij bovendien een inhoudelijke aanduiding uit het opschrift (intitulé) van de regeling vermeld.
Van het blad van publicatie vermeldt men achtereenvolgens (tussen haakjes):

  • de naam en wel afgekort cursief: Stb., Stcrt., Trb., PbEU;
  • het jaartal van het desbetreffende blad;
  • na het jaartal, gevolgd door een komma, het nummer.

Verwijzingen in de hoofdtekst naar artikelnummers geschieden in beginsel voluit. Zeker in voetnoten maar vaak ook in de hoofdtekst van redactionele tekst kan men desgewenst volstaan met een verkorte verwijzing.1

Een aantal juridische sites behoort steevast tot de favorieten van de jurist: overheid.nl, rechtspraak.nl, EUR-Lex, curia.europa.eu, HUDOC. Dit heeft tot gevolg dat bij het verwijzen naar documenten die beschikbaar zijn op  deze sites, het niet meer noodzakelijk is deze sites of hun webadressen te vermelden. Verwijzingen naar documenten gevonden of beschikbaar op deze sites zijn daarom niet anders dan verwijzingen naar papieren bronnen.2

In de onderliggende pagina's worden voorbeelden gegeven van:

Voor verwijzingen naar regelgeving van andere internationale organisaties en van buitenlandse regelgeving zie de Leidraad pagina 75 e.v.

 


  1. Leidraad voor juridische auteurs, p. 59-64.
  2. Leidraad voor juridische auteurs, p. 30-31.